Artykuły

Zgodnie z art. 56 § 1 kro Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Zupełny i trwały rozkład pożycia to tzw. pozytywne przesłanki rozwodu. Tylko w przypadku spełnienia łącznie obu tych przesłanek i braku zaistnienia przesłanek negatywnych, możliwe będzie orzeczenie rozwodu.

 

Zupełny rozkład pożycia

O zupełnym rozkładzie pożycia mówimy wtedy, kiedy między małżonkami doszło do zerwania wszelkich łączących ich więzi. Chodzi tutaj o więzi duchowe, fizyczne i gospodarcze.

W wytycznych z 28.05.1955 r. (I CO 5/55, OSN 1955, Nr 3, poz. 46), Sąd Najwyższy wskazał, iż „w zasadzie ustanie któregokolwiek z elementów tej wspólnoty należy uznać za objaw rozkładu pożycia, nie przesądzając na podstawie tego tylko objawu stopnia rozkładu. Jednakże ustanie wspólnoty fizycznej lub gospodarczej może w konkretnym przypadku nie stanowić objawu rozkładu, jeżeli wynika ono z okoliczności niezależnych od małżonków lub z ich zgodnej woli uzasadnionej okolicznościami życiowymi. Przykładem takiej sytuacji może być ustanie współżycia fizycznego na skutek choroby małżonka, rozłączenie małżonków spowodowane pobytem w szpitalu, długotrwałym wyjazdem służbowym, pracą zarobkową małżonków w różnych odległych od siebie miejscowościach, itp. Brak natomiast wspólnoty duchowej (jej istnienie może się przejawiać nawet tylko w korespondencji) będzie zawsze objawem rozkładu pożycia”.

 

Trwały rozkład pożycia

Rozkład pożycia jest natomiast trwały, kiedy na podstawie okoliczności sprawy można stwierdzić, iż powrót małżonków do pożycia nie nastąpi.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 14 grudnia 1984r. (sygn. akt III CRN 272/84) Krótki upływ czasu od daty zawarcia związku małżeńskiego przez osoby w młodym wieku i krótki stosunkowo okres rozkładu pożycia nie wyłączają same przez się orzeczenia rozwodu z uzasadnieniem, że rozkład pożycia z tych względów nie jest zupełny i trwały, jeżeli poza tym nie wchodzi w grę żadna z negatywnych przesłanek rozwodu.

 

Właściwość Sądu

Sądem właściwym w sprawach o rozwód jest Sąd Okręgowy w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.

 

Opłata sądowa od pozwu

Opłata sądowa od pozwu o rozwód jest stała i wynosi 600 zł. W przypadku trudnej sytuacji materialnej, strona może złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub części.